هنوزدر برخی مناطق مرزی شاهد انفجار مین وبروز حوادث وتلفات ناشی از ان هستیم وبر اثر ان افرادی را به کام مرگ می کشد ویا معلول ومصدوم می شوند.

مین خطری پنهان علیه افراد است وعواقب اجتماعی،سلامتی وروانی نا خوشایندی بدنبال دارد.انچه که برای مقابله با مین ضروری است در کنار پاکسازی گسترده مناطق وپایگاههای الوده،باید به موضوع1-اگاه سازی وپیشگیری شامل :اگاه سازی در مورد مناطق الوده به مین وخطرات ان،اموزش خنثی سازی مین و...2-توانمند سازی معلولان از جمله احداث مراکز درمانی وخدماتی تخصصی،تامین مناسب رفاه وزندگی،برگزاری دوره های بازپروری و...بصورت جدی توجه شود.

 این ر وزها درنشست ها واماکن عمومی شاهد بحث ها وگفتگوهایی در مورد مسائل داخلی وخارجی از جمله انتخابات ریاست جمهوری دهم هستیم وهر فرد وگروهی از منظری به ان می نگرد وکاندیداهای متعددی با گرایشهای متفاوت از جمله: خاتمی ،احمدی نژاد،کروبی،نجفی،قالیباف،حدادعادل،روحانی،لاریجانی،نوری و...مطرح ونقاط ضعف وقوت انها به بحث گذاشته می شوددر لابه لای این بحثها چند نکته را می توان در یافت:1-اصلاح طلبان هنوز در شرایطی تقریباغیر منسجم وفاقد حضور در ارکان موثر قدرت وازان سو اصولگرایان نیزعلیرغم حضور عمیق در بطن حاکمیت در وضعیتی پرتلاطم قرار دارند.

2-فضای فکری وسیاسی حاکم بر جامعه فاقد تحلیل منسجمی در مورد گفتمان،اولویت مطالبات ورویکرد انتخاباتی مردم میباشد.

3-بنظر می رسد انچه در شرایط فعلی فضای سیاسی –اجتماعی جامعه بدان نیازمند است دیالوگ،تکیه بر مبانی اخلاقی وگسترش صلح ،اتخاذ برنامه وراهبردهایی برای ارتقای سطح رفاه مردم وتوسعه متوازن در بخش های مختلف و...است تا جامعه را از شرایط موجود بسوی پویایی واستاین رقرارتوسعه،عدالت ودموکراسی رهنمون سازد.