1-هم اکنون حدود سه میلیون ایرانی مبتلا به دیابت هستند.این بیماری ضمن اینکه تبعات ومشکلات جسمی ،روحیو..برای بیماران دارد مشکلات خانوادگی ،مالی واجتماعی زیادی را نیز برای انان بوجود می اورد،با توجه به ابعاد این بیماری لازم است که این بیماران جزبیماران خاص محسوب گردند ومورد حمایت های دارویی ومالی قرار بگیرند.زیرا این حق شهروندان است که در مواقع بحرانی وبیماری مورد حمایت شبکه های یاری رسان قرار بگیرند.

2-در مورد حوادث جاده ها بنظر می رسد رابطه مستقیمی بین حوادث جاده ای با وضعیت جاده ها،وضعیت ناوگان حمل ونقل ورفتار ترافیکی شهر وندان وجود دارد.در سالهای اخیر افزایش ناوگان حمل ونقل بدون برنامه ریزی،جاده های غیر استانداردونامناسب ،افزایش کاروانهای قاچاق در منطقه ما موجب افزایش خسارات جانی ومالی وتنش ها وتبعات ناشی از ان شده استلازم است مجریان وبرنامه ریزان اقداماتی اساسی در جهت توسعه وبهبود وضعیت راههای ارتباطی ووضعیت حمل ونقل انجام دهندتا به این راحتی ها حق زیستن از انسانها سلب نگردد.

۱- انتخاب اوباما بعنوان رییس جمهور امریکاکه شهروندی امریکایی افریقایی تبار است محصول تغییر وتحولات بوجود امده در سالهای اخیراست با توجه به این وضعیت احتمال اینکه وی در صدد تغییرات گسترده واقدامات یکجانبه بر اید ضعیف است وبیشتر در جهت تغییرات تدریجی وتثبیت تغییر وتحولات ایجاد شده با رویکرد دیپلماتیک واقدامات سیاسی تلاش خواهدکرد.

2-در شرایط فعلی غیر از امریکا،قطب های دیگری از جمله :اتحادیه اروپا ،روسیه،چین،افریقا،کشورهای اسلامی ،برزیل و...با رویکرد های متفاوت در تحولات جهانی ایفای نقش می کنند .در چنین شرایطی مواضع اوباما نشان می دهدکه وی راهبرد چند جانبه گرایی در مسائل بین المللی برای تقویت منافع وامنیت ملی امریکا دنبال خواهد کرد.

3-اما یکی از سوالات اساسی اینست که نوع سیاست وراهبردهای دولت جدید امریکا نسبت به ایران چگونه خواهد بود؟انچه روشن است این دو کشور در خصوص مسائل خاورمیانه ،حقوق بشر ،مسئله هسته ای ایران ودهها مسئله دیگرمواضع وسیاست های متفاوت ومخالف ودارای تعارضات استراتژیک دارندودر سالهای اخیر سیاست تحریم وسخت گیری امریکا در مورد ایران گسترش یافته است.ایجاد مذاکره وبرقراری ارتباط بین دو کشور باتوجه به فضای بی اعتمادی از یک سو وحضور نسلی از رهبران جدید در در راس تصمیم گیریهای دو کشور نیازمند تحلیل واقع بینانه شرایط جدید وتغییرات مولفه های حاکم بر نظم وامنیت جهانی توسط تصمیم سازان وتصمیم گیران دو کشور،تعدیل مواضع وبستر سازی برای انجام مذاکرات بدون پیش شرط است.

چندروزی پیش روزنامه کارگزاران وخبرگزاری ایلنا رامطالعه می کردم که امارهای جالب توجه ودر عین حال متناقض در مورد بیکاری به شرح زیر مشاهده کردم:وزیر کار اعلام کرده نرخ بیکاری از 6/9 درصد در بهار به 2/10 درصد در تابستان رسیده است.مجله اروپایی اکونومیست نیز از افزایش نرخ بیکاری در ایران به 5/12 %خبر داده است. معاون مرکز امار ایران هم گفته است نرخ بیکاری در بین فارغ التحصیلان دانشگاهی 6/15%است ودر سال 90 یک میلیون فارغ التحصیل خواهیم داشت که رشد وتقاضای کار این افراد قابل توجه است.اما همزمان مدیر کل اشتغال اتباع خارجی وزارت کار گفته است:نرخ بیکاری 9و10% نیست بلکه24 %است .محجوب دبیر خانه کارگر ونماینده مجلس هم گفته که نرخ بیکاری تنها روی کاغذ تک رقمی است ونرخ واقعی بیکاری 16%است .در همین حال شماری از دانشگاهیان نرخ بیکاری را بین 20 تا25%اعلام می کنند.

امارهای فوق چند نکته را نشان می دهد:1-موج دوم بیکاری فارغ التحصیلان در راه است 2-فضای عمومی فعالیت های اقتصادی یا فضای کسب وکاردر شرایط فعلی نیز زمینه مساعدی برای سرمایه گذاری وایجاد فرصت های اشتغال پایداروافزایش تولیدایجاد نمی کند. 3-بیکاری علاوه بر نبود امکان دسترسی به رفاه وموقعیت مناسب زندگی واجتماعی موجب معضلات ومشکلات اجتماعی وفردی می شود.داشتن شغل مناسب وایده ال یکی از مهمترین حقوق افراد است ومقابله با بیکاری نیازمندبرنامه ریزیهای راهبردی وبهبود فضای کسب وکار در مناسبات داخلی وخارجی است.